Bazı insanlar gelir ve gider. Ardında birkaç anı, birkaç fotoğraf, birkaç eksik cümle bırakır. Zaman geçer, isimleri silinir, yüzleri bulanıklaşır. Ama bazı insanlar vardır ki gitse bile kalır. İşte ben seni öyle bir yerde bıraktım; ne tamamen yanımda ne de tamamen uzağımda.

Seni içime dert ettim.

Bir insanın başka bir insana dönüşebileceği en ağır hâl oldun. Ne unutabildiğim bir anıydın ne de yeniden yaşayabildiğim bir gerçek. Varlığın kadar yokluğun da benimleydi. Belki de bu yüzden her kalabalığın içinde biraz yalnız, her sessizliğin içinde biraz gürültülü kaldım.

İnsan bazen birini sevdiği için değil, onu içinde tamamlayamadığı için özler. Söylenmemiş sözler, yarım kalmış hikâyeler ve cevapsız kalan sorular büyür zamanla. Ben seni böyle büyüttüm içimde. Bir yara gibi değil; kapanmayan bir soru gibi.

Bazı geceler adını anmadan düşündüm seni. Bazı sabahlar seni düşünmediğimi sanırken bir şarkının arasında yakaladım kendimi. Bir sokak, bir koku, bir cümle... Her şey senden bir iz taşıyormuş gibi geldi. Oysa sen çoktan başka mevsimlere yürümüştün.

Belki de insanın en büyük yanılgısı, unutmanın zamanla geleceğine inanmasıdır. Zaman geçiyor, evet. Takvimler değişiyor, şehirler değişiyor, insanlar değişiyor. Ama bazı duyguların saati bozuluyor. İlerlemiyor, gerilemiyor; olduğu yerde kalıyor.

Seni içime dert ettim çünkü seni anlatacak kadar uzağa gidemedim. Seni unutacak kadar da yakın kalamadım.

Bazen düşünüyorum da, belki mesele sen değildin. Belki mesele, seninle kurduğum hayallerdi. Çünkü insanlar gittiklerinde yalnızca kendilerini götürmezler; birlikte kurulmuş ihtimalleri de yanlarında götürürler. İşte insanı en çok eksilten de budur.

Şimdi dönüp geçmişe baktığımda ne bir sitem duyuyorum ne de bir öfke. Sadece derin bir sessizlik var içimde. Çünkü bazı hikâyeler mutlu bitmez, bazıları da hiç bitmez. Senin hikâyen benim içimde bitmeyenlerden biri oldu.

Ve kabul ediyorum...

Seni sevmekten çok, seni içimde taşımaya alıştım.

Bu yüzden ne zaman kalbimin en sessiz köşesine kulak versem, aynı cümle yankılanıyor:

"Seni unutmaktan değil, seni içime dert etmekten yoruldum."

Volkan BÜYÜKKASİM