Son dönemde siyasal alanda artan gerilim, yalnızca parti rekabetinin doğal bir sonucu olarak değil; aynı zamanda kurumsal dilin ve siyasal sorumluluk anlayışının zayıflaması olarak da değerlendirilmelidir. Meclis kürsüsünden kamuoyuna yansıyan sert üslup, toplumsal zeminde karşılık bulan bir yorgunluğun işaretlerini vermektedir.

Siyasetin temel işlevi, farklı görüşlerin ortak akıl çerçevesinde temsil edilmesini sağlamak iken; tartışmanın yerini gerilimin, müzakerenin yerini suçlamanın alması demokratik işleyiş açısından kaygı verici bir tablo ortaya koymaktadır. Devlet geleneği, süreklilik ve ciddiyet ister. Bu geleneğin dili ise sakin, ölçülü ve kapsayıcı olmak zorundadır.

Kurumlar arası denge ve saygı, yalnızca anayasal bir zorunluluk değil; toplumsal huzurun da temel dayanaklarından biridir. Siyasi aktörlerin söylemleri, anlık kazanımların ötesinde, uzun vadeli toplumsal etkiler doğurmaktadır. Bu nedenle kullanılan her ifade, yalnızca bugünü değil yarını da şekillendirmektedir.

Unutulmamalıdır ki devlet, polemikle değil; ilke ile yönetilir. Güçlü siyaset, yüksek sesle değil; sağlam duruşla inşa edilir. Kamuoyunun beklentisi de tam olarak budur: Gürültü değil çözüm, gerilim değil güven.

Volkan BÜYÜKKASİM